دلخوش یک رویا
شعرهای خاکستری
پرشد ازخطوط انتظار سلولم را عوض کنید ... !! آن هنگام كه مي پنداشتم تركيدن بادكنك آبي من ناگوارترين حادثه ي عالم است ! مرا به بادهای تند رها کنندهی گویا ... مرا تا همیشه به باران شوینده بسپار ........!!
دیوار
نوشته شده در دوشنبه نوزدهم اسفند 1387ساعت
10:42 بعد از ظهر توسط مریم| |
چه ساده بودم
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت
10:15 بعد از ظهر توسط مریم| |
خدایا مرا به بغضی که از تو میشکند بسپار ،
نوشته شده در جمعه دوم اسفند 1387ساعت
9:32 بعد از ظهر توسط مریم| |
| Design By : Night Skin |
آن گاه كه .....
نمي توانيم پابه پاي زندگي حركت كنيم ؛
نااميدي توان راازقدمهايمان مي گيرد
وترفندهايمان براي رهايي به جايي نمي رسد.
براي بازيابي توان ازدست رفته ؛
بياييدمعجزه اشك راازيادنبريم !
نمي توانيم پابه پاي زندگي حركت كنيم ؛
نااميدي توان راازقدمهايمان مي گيرد
وترفندهايمان براي رهايي به جايي نمي رسد.
براي بازيابي توان ازدست رفته ؛
بياييدمعجزه اشك راازيادنبريم !
